ΤΑ ΘΡΥΛΙΚΑ ΝΕΑ σας παρουσιάζουν τον άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία του Ολυμπιακού και τον εγκατέστησε εκεί που ανήκει στην κορυφή.
Το προφίλ και η δράση του Σωκράτη Κόκκαλη στον Θρύλο
Υπογράφει οLALAS της «7»
Ο Σωκράτης Κόκκαλης γεννήθηκε στις 27 Μαϊου του 1939 στην Αθήνα. Ο μακροβιότερος πρόεδρος της ιστορίας του Ολυμπιακού επί επαγγελματικού πρωταθλήματος, αναμορφωτής της ομάδας μπάσκετ και ποδοσφαίρου και ένας εκ των μεγαλύτερων (και πλουσιότερων) επιχειρηματιών παγκοσμίως. Το βιογραφικό του όπως είναι αναρτημένο στο επίσημο site της ΠΑΕ Ολυμπιακός είναι πραγματικά εντυπωσιακό :
Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Φυσική και στην Ηλεκτρονική από το Πανεπιστήμιο Ηumboldt του Βερολίνου το 1963. Μιλάει εκτός των Ελληνικών άλλες 6 γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Ρουμανικά, Ιταλικά και Γαλλικά). Είναι ο ιδρυτής, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου INTRACOM HOLDINGS, του μεγαλύτερου ομίλου τεχνολογίας (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική, κατασκευές, ηλεκτρονικά αμυντικά συστήματα) στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ως όμιλος, η INTRACOM HOLDINGS απασχολεί 5.700 εργαζόμενους, δραστηριοποιείται εξαγωγικά σε 60 χώρες και διατηρεί θυγατρικές σε 20 χώρες. Επίσης είναι ο ιδρυτής και Πρόεδρος της INTRALOT Α.Ε., μιας από τις τρεις παγκοσμίως μεγαλύτερες εταιρίες ανάπτυξης και παροχής ολοκληρωμένων συστημάτων τυχερών παιχνιδιών, που απασχολεί 4,000 εργαζομένους εκ των οποίων 3,400 εκτός Ελλάδος.
Το 1997 ανακηρύχθηκε John Harvard Fellow μετά την ίδρυση του Προγράμματος Κόκκαλη στο Kennedy School of Government, στο Πανεπιστήμιο του Harvard (ΗΠΑ). Μέχρι σήμερα, το Πρόγραμμα Κόκκαλη έχει καλύψει τα έξοδα περίπου 40 μεταπτυχιακών υποτρόφων για σπουδές Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Harvard και πάνω από 200 υποτροφίες για προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Το 1998, προς τιμή της μνήμης του πατέρα του, Πέτρου Κόκκαλη (διεθνώς αναγνωρισμένου Καθηγητή Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), ίδρυσε το Ίδρυμα Κόκκαλη, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα την Αθήνα. Στόχος του Ιδρύματος είναι η διάδοση της γνώσης και η προώθηση έρευνας, η ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και η υποστήριξη της συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, μέσω χρηματοδότησης εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών, καθώς και χορηγιών σε ερευνητικά κέντρα και νοσοκομεία.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι Πρόεδρος Δ.Σ. του Athens Information Technology (ΑΙΤ), ενός εκπαιδευτικού και ερευνητικού κέντρου που ιδρύθηκε το 2002. Το ΑΙΤ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές επνδύσεις στην Ελλάδα στους τομείς της έρευνας και της εκπαίδευσης. Έχει αποκλειστική πανευρωπαϊκή συνεργασία με το κορυφαίο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ Carnegie Mellon, καθώς και συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Harvard και με το Ίδρυμα Κόκκαλη σε θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης. Μέχρι σήμερα, το ΑΙΤ έχει χορηγήσει περισσότερες από 250 υποτροφίες σε αριστούχους φοιτητές από 21 χώρες.
Η εμπλοκή του με τα κοινά του Ολυμπιακού
Ο Σωκράτης Κόκκαλης ήταν "άρρωστος Ολυμπιακός" κατά το κοινώς λεγόμενον και ήταν "μπλεγμένος" στα διοικητικά του Ολυμπιακού επί εποχής Γουλανδρή ακόμη. Παρακολουθούσε πάντοτε τον Ολυμπιακό από κοντά, είδε την εποχή Νταϊφά αλλά και την εποχή Κοσκωτά. Το μπλεγμένο ιδιοκτησιακό καθεστώς με το διορισμό - στην ουσία - του Αργύρη Σαλιαρέλη αλλά και τις αλλεπάλληλες ανεπιτυχείς προσπάθειες ομίλου εφοπλιστών (με "μπροστάρη" τον Νταϊφά) για την ανάκτηση της διοίκησης, αποτέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα για τον ίδιο ώστε να "μπεί" στην ΠΑΕ. Ήταν και το "φέσι" που είχε φορέσει στην ομάδα ο Κοσκωτάς που έκαναν τη θηλειά των χρεών ανασταλτικό παράγοντα για κάθε επίδοξο νέο ιδιοκτήτη.
Το καλοκαίρι του 1991 ο Κόκκαλης αποφασίζει να αναμιχθεί με το τμήμα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Του Ολυμπιακού του Παπαστράτειου, με τους λίγους αλλά καλούς και πιστούς οπαδούς, του Ολυμπιακού που μπορούσε να συντρίψει π.χ. τον Παναθηναϊκό, αλλά να χάσει με 20 πόντους απ'το Σπόρτινγκ. Παντελώς ανυπόληπτη ήταν η ομάδα τότε, σε μια εποχή που οι ομάδες της Θεσσαλονίκης (Άρης - κυρίως- και ΠΑΟΚ) "σάρωναν" σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η σεζόν ήταν προγραμματισμένη να ξεκινούσε με προπονητή τον... Σπύρο Φώσκολο (τον θυμάται κανείς;), γιό του γνωστού σκηνοθέτη / σεναριογράφου Νίκου Φώσκολου και τον Ολυμπιακό να προσδοκά σε άλλη μια μέτρια σεζόν, με στόχο το πλασάρισμα στην πρώτη οκτάδα. Ο Κόκκαλης έρχεται και φέρνει μαζί του σαρωτικές αλλαγές σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο : Φέρνει τον πολυνίκη προπονητή του Άρη, Γιάννη Ιωαννίδη, όπως επίσης και τον μεγάλο Γιουγκοσλάβο άσο Ζάρκο Πάσπαλι από τον μαγικό κόσμο του ΝΑ και τους Σαν Αντόνιο Σπερς, η αναγέννηση του Ολυμπιακού αρχίζει και η συνέχεια γνωστή. Ας επιστρέψουμε στα του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού τώρα...
Το «μπάσιμο» στην ΠΑΕ
Το 1992 οι προσπάθειες του Σταύρου Νταϊφά να βγάλει τον αγαπημένο του Ολυμπιακό απ' το αδιέξοδο στέφονται με επιτυχία. Ο Νταϊφάς σε ανύποπτο χρόνο είχε πει πως αισθανόταν τύψεις που ο Ολυμπιακός πέρασε απ'τα χέρια του στα χέρια του Κοσκωτά και πως ήταν χρέος του να επανορθώσει. Ως επικεφαλής ομίλου επιχειρηματιών, συνεπικουρούμενος του Σωκράτη Κόκκαλη, παίρνουν στα χέρια τους τον έλεγχο της ΠΑΕ με στόχο την εξυγίανση της ομάδας και την επιστροφή στους τίτλους : Το Μάρτιο του 1992 το πρωτοδικείο Πειραιά ορίζει διοικητικό συμβούλιο στην ΠΑΕ Ολυμπιακός με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά ενώ ο Σωκράτης Κόκκαλης συμμετείχε σε αυτό ως μέλος του Δ.Σ.
Με τον νόμο 2021 του 1992 ρυθμίζονται τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό από τη "λαίλαπα" Κοσκωτά. Η σεζόν εκείνη θα κλείσει με ένα κύπελλο Ελλάδας (σε διπλό τελικό, 1-1 και 2-0 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ). Ένα χρόνο αργότερα (15/03/1993), ο Νταϊφάς αποχωρεί, σίγουρος πλέον οτι αφήνει τον Ολυμπιακό στα κατάλληλα χέρια αυτή τη φορά και ο Σωκράτης Κόκκαλης αναλαμβάνει επισήμως πρόεδρος του Ολυμπιακού, έχοντας παράλληλα και την προεδρία του μπασκετικού τμήματος.
Οι μεταγραφές του Κόκκαλη
Ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει φέρει στον Ολυμπιακό είτε ως δανεικούς είτε με κανονική μεταγραφή κάτι λιγότερο από 200 ποδοσφαιρστές! Αυτό μεταφράζεται πως σε 15 χρόνια προεδρίας, ο Κόκκαλης φέρνει κάθε σεζόν κατά μέσο όρο 8 παίκτες. Το θέμα δεν είναι … αριθμητικό, αλλά ποιοτικό. Καταρχάς, θα σταθούμε στο … παιδομάζωμα, που έκανε από την Ελλάδα τα καλοκαίρια του 1996 και 1997, όταν ο διοικητικός ηγέτης του Θρύλου έφερε στο Λιμάνι, την αφρόκρεμα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στοιχείο, που συνέβαλε καταλυτικά στην δημιουργία μιας αυτοκρατορίας, που σημαδεύτηκε από την κατάκτηση 12 πρωταθλημάτων, 5 Κυπέλλου και ενός Σούπερ Καπ τα τελευταία 14 χρόνια!
Παίκτες της ποιότητας και του διαμετρήματος του αρχηγού Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και του Στέλιου Γιαννακόουλου, που αποκτήθηκαν «πακέτο» από τον Πανηλειακό, του Ανδρέα Νινιάδη από τον Εθνικό, την ίδια χρονιά,
του Γρηγόρη Γεωργάτου, που είχε αποκτηθεί τον Γενάρη του 1996 από την Παναχαϊκή, του Γιώργου Ανατολάκη τον Γενάρη του 1997 από τον Ηρακλή, του Σίνισα Γκόγκιτς, τον ίδιο μήνα από την Ανόρθωση, του Πίτερ Οφορίκουε από την Καλαμάτα το 1997, όπως και του Δημήτρη Μαυρογενίδη από τον Άρη το ίδιο καλοκαίρι, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο συνδύαζε τον ποδοσφαιρικό τσαμπουκά και το μοντέρνο ποδόσφαιρο. Ένα μείγμα, που έμελλε να εδραιώσει τον Θρύλο για πολλά χρόνια στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και να μεγαλώσει νέες γενιές πιστών οπαδών της πειραϊκή ομάδας.
Η φιλοσοφία, που διακατείχε τους «ερυθρόλευκους» από το καλοκαίρι του 1996, οδήγησε τον Ολυμπιακό στην κορυφαία διάκριση την περίοδο 1998-99, όταν ο Θρύλος παίζοντας διαστημικό ποδόσφαιρο υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς «πατάει ταβάνι»! Ο Ολυμπιακός πανηγυρίζει τη πρόκριση στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αφήνοντας εκτός νυμφώνος ομάδες όπως οι Άγιαξ, Πόρτο και Κροάσια, ενώ διεκδίκησε επάξια ακόμη και την πρόκρισή του στα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, αφού αποκλείστηκε μ’ εκείνο το… στοιχειωμένο γκολ του αρχηγού της Γιουβέντους Αντόνιο Κόντε στο 85’, με το οποίο η «Γηραιά Κυρία» ισοφάρισε το γκολ του Σίνισα Γκόγκιτς από το 12’ και έκλεψε το εισιτήριο της πρόκρισης, χάρη στο υπέρ της 2-1 του πρώτου αγώνα του «Ντέλε Άλπι». Επίσης, κατακτά εκείνη την περίοδο το νταμπλ, ισοπεδώνοντας στον τελικό Κυπέλλου της 5ης Μαϊου 1999 τον Παναθηναϊκό με 2-0 (54’ Μαυρογενίδης, 90’ Οφορίκουε οι σκόρερς), με τον Θρύλο ν’ αγωνίζεται από το 33’ με παίκτη λιγότερο, λόγω αυστηρής αποβολής του Γιώργου Αμανατίδη
Οι στιγμές μαγείας με Τζιοβάνι, Καρεμπέ, Ριβάλντο
Το καλοκαίρι του 1999 ο Σωκράτη Κόκκαλης αποφασίζει να ψηλώσει ακόμη περισσότερο τον πήχη των φιλοδοξιών. Φέρνει στις 8 Ιουλίου στο Λιμάνι τον αξεπέραστο Τζιοβάνι Σίλβα Ντε Ολιβέιρα από την Μπαρτσελόνα, αντί των 3 δισεκατομμυρίων, εκτοξεύοντας στα ύψη τον ενθουσιασμό των φίλων του Ολυμπιακού, για να ακολουθήσει πέντε ημέρες αργότερα η μεταγραφή του Ζλάτκο Ζάχοβιτς από την Πόρτο. Με τη διαφορά όμως, ότι ο Σλοβένος μέσος δεν μπόρεσε να δώσει το κάτι παραπάνω και να δικαιολογήσει τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την μεταγραφή του (4 δισεκατομμύρια) , λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του. Μάλιστα, ο Ζάχοβιτς γίνεται η αιτία του «διαζυγίου» με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, σε μία πολύ ταραχώδη χρονιά, η οποία θα συνοδευτεί από τρεις αλλαγές προπονητών (Μπάγεβιτς, Μπιγκόν, Μαντζουράκης), αλλά τελικά θα … σωθεί με την κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου πρωταθλήματος!
Η μεταγραφή Γεωργάτου στην Ίντερ
Θα ήταν παράλειψη να μη αναφερθούμε στην πώληση του Γρηγόρη Γεωργάτου στη Ίντερ !!! Ο «τρελός – φαλακρός» στις 11 Αυγούστου του 1999, ανήμερα της ολικής έκλειψης ηλίου (!!!) θα … τρελάνει τη ποδοσφαιρική Ευρώπη με την μεταγραφή του στους «νερατζούρι» του Μαρσέλο Λίπι , αντί του ποσού των 2,5 εκ. ευρώ!
Το καλοκαίρι του 2001 στον πάγκο της ομάδας βρίσκεται ο Τάκης Λεμονής. Ο 41άχρονος τότε – προπονητής σε μία από τις προγραμματισμένες συναντήσεις του με τον Σωκράτη Κόκκαλη, που αφορούσε τον μεταγραφικό σχεδιασμό προτείνει στον πρόεδρο να του φέρει ένα παίκτη, που θα μοιάζει στα χαρακτηριστικά του Κριστιάν Καρεμπέ για τον νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο … αθεόφοβος ο Κόκκαλης τι κάνει; Μέσα σε χρόνο …dt βρίσκει δίοδο επικοινωνίας με τον πρωταθλητή Ευρώπης και Κόσμου με τη Εθνική Γαλλίας το 1998 και 2000 αντίστοιχα και τον αποκτά από την Μίντλεσμπρο, φέρνοντάς τον στο Λιμάνι.
Η έλευση του Καρεμπέ άλλαξε το … προφίλ της πειραϊκής ομάδας, αφού
έφερε στα αποδυτήρια την … αύρα του κορυφαίου παίκτη, με τη έντονη προσωπικότητα και ις παραστάσεις από τα δύο Τσάμπιονς Λιγκ, που κατέκτησε το 1998 και το 2000 με τα χρώματα της Ρεάλ Μαδρίτης…
Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα γνωρίζετε…
Για να φτάσουμε στην κορυφαία μεταγραφική στιγμή του αποχωρήσαντος προέδρου. Αυτή δεν είναι άλλη από την άφιξη του παγκόσμιου Ριβάλντο. Ο Βίτορ Μπόρμπα Φερέιρα Ριβάλντο,(σ.σ όπως είναι το πλήρες όνομα του Παγκόσμιου πρωταθλητή με την Βραζιλία το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νοτίου Κορέας), στις 20 Ιουλίου του 2004 παίρνει την απόφαση να πει το «ναι» στην πρόταση, που του κατέθεσε ο Σωκράτης Κόκκαλης, με την … απαραίτητη συνδρομή του Τζιοβάνι, ο οποίος τον πίεζε να έρθει στο Λιμάνι
Αν και στα .. πατημένα του 32 χρόνια ο Βραζιλιάνος «μάγος» δεν άργησε να γίνει το … σημείο αναφοράς των χιλιάδων πιστών του Θρύλου και να ταυτιστεί μαζί τους για τα τρία χρόνια, που αγωνίστηκε με τα «ερυθρόλευκα».
Ο Ριβάλντο, σ’ αυτά τα τρία χρόνια συνέβαλε τα μέγιστα για την κατάκτης των δύο συνεχόμενων νταμπλ (2005, 2006) και του πρωταθλήματος του 2006-07, ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο ήρθε το … διαζύγιό του με τον Ολυμπιακό δίχασε για ένα διάστημα τον κόσμο και τα .. αποδυτήρια του Θρύλου...
Αναλυτικά οι μεταγραφικές κινήσεις του Ολυμπιακού από τη σεζόν 1992-1993 μέχρι και τη φετινή σεζόν :
1992-1993
Μιχάλης Κούσουλας (Παναιτωλικός), Ντανιέλ Μπατίστα (ΑΕΚ), Γιώργος Μίρτσος (Παναχαϊκή), Γιώργος Μητσιμπόνας (ΠΑΟΚ), Στιβ Ρεφενές (Σίδνεϊ), Κρις Καλατζής (Παναθηναϊκός, Ιανουάριος 1993).
1993-1994
Φότι Στρακόσα (ΠΑΣ Γιάννινα), Γιώργος Αμανατίδης (Απόλλων Καλαμαριάς), Βασίλης Ιωαννίδης (Απόλλων Καλαμαριάς), Τάκης Γκώνιας (Λεβαδειακός), Νίκος Αναστόπουλος (Ιωνικός Νικαίας), Βασίλης Μουρατίδης (Δόξα Δράμας), Μπέντ Κρίστενσεν (Σάλκε), Φαμπιάν Εστάϊ (Ουνιβερσιτάτε Τσίλε, Ιανουάριος 1994).
1994-1995
Κυριάκος Τοχούρογλου (Δόξα Δράμας), Νίκος Νταμπίζας (Πόντιοι Βέροιας), Γρηγόρης Τρούπκος (Νάουσα), Πέτρος Μαρινάκης (ΟΦΗ), Αλέξης Αλεξανδρής (ΑΕΚ), Ίλια Ίβιτς (Ερυθρός Αστέρας), Ρασίντ Γιεκινί (Βιτόρια Σετούμπαλ), Ηλίας Σαπάνης (Νάουσα, Ιανουάριος 1995), Πέτρος Πασσαλής (Εδεσσαϊκός, Ιανουάριος 1995).
1995-1996
Γιώργος Σκαρτάδος (Ηρακλής), Θεόφιλος Καρασσαβίδης (Απόλλων Αθηνών), Αντρέϊ Γιουσκόβιακ (Σπόρτινγκ Λισσαβώνας), Εμίλ Κρεμενλίεφ (Λέφσκι, Ιανουάριος 1996), Γρηγόρης Γεωργάτος (Παναχαϊκή, Ιανουάριος 1996).
1996-1997
Στέλιος Γιαννακόπουλος (Πανηλειακός), Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (Πανηλειακός), Μίρσα Βαρεσάνοβιτς (Φόρβετς Στάγιερ), Ανδρέας Νινιάδης (Εθνικός), Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς (ΑΕΚ), Αλέκος Κακλαμάνος (Ιάλυσος), Στέλιος Σφακιανάκης (Καβάλα, Ιανουάριος 1997), Σίνισα Γκόγκιτς (Ανόρθωσις, Ιανουάριος 1997), Γιώργος Ανατολάκης (Ηρακλής, Ιανουάριος 1997).
1997-1998
Μπόζινταρ Μπάντοβιτς (Πανηλειακός), Ηλίας Πουρσανίδης (ΟΦΗ), Κώστας Καρτερουλιώτης, Δημήτρης Μαυρογενίδης (Άρης), Τάσος Μητρόπουλος (Βέροια), Πίτερ Οφορίκουε (Καλαμάτα).
1998-1999
Κόφι Αμπονσά (Γκαπόα Ρίντερς), Παρασκευάς Άντζας (SKODA Ξάνθη), Φέλιξ Αμποάγκουε (Αλ Αχλί), Λουτσιάνο (SKODA Ξάνθη), Σάββας Πουρσαϊτίδης (Βέροια, Ιανουάριος 1999).
1999-2000
Τζιοβάνι (Μπαρτσελόνα), Ζλάτκο Ζάχοβιτς (Πόρτο), Θανάσης Κωστούλας (SKODA Ξάνθη), Λάμπρος Χούτος (Ρόμα, Ιανουάριος 2000).
2000-2001
Άγγελος Γεωργίου (Πανηλειακός), Μιχάλης Σηφάκης (Φωστήρας), Νέρι Καστίγιο (Ντανούμπιο), Γρηγόρης Γεωργάτος (Ίντερ), Χρήστος Κόντης (Πανιώνιος), Χρήστος Πατσατζόγλου (SKODA Ξάνθη), Χοσέ Μοεντίμ Ζε Ελίας (Μπολόνια), Παρ Ζέτερμπεργκ (Άντερλεχτ), Γκαμπριέλ Άλβεζ (Νασιονάλ Μοντεβιδέο).
2001-2002
Χόρχε Μπερμούδες (Μπόκα Τζούνιορς), Στέλιος Βενετίδης (ΠΑΟΚ), Κριστιάν Καρεμπέ (Μίντλεσμπρο), Ζίζι Ρόμπερτς (Πανιώνιος).
2002-2003
Φάνης Κατεργιαννάκης (Άρης), Ευθύμης Κουλουχέρης (Προοδευτική), Τζόνι Νόβακ (Ουντερχάχινγκ), Εντού Ντρασένα (Γκουαρανί).
2003-2004
Γιουράϊ Μπούτσεκ (SKODA Ξάνθη), Σπύρος Βάλλας (SKODA Ξάνθη), Παντελής Καφές (ΠΑΟΚ), Γιώργος Χ. Γεωργιάδης (ΠΑΟΚ), Ιεροκλής Στολτίδης (Ηρακλής), Τάκης Γκώνιας (Ηρακλής), Μάρτσιν Κούζμπα (Βίσλα Κρακοβίας), Τάσος Πάντος (Προοδευτική), Αλέκος Τάτσης (Προοδευτική), Γιάννης Ταραλίδης (Πανηλειακός, Ιανουάριος 2004), Γρηγόρης Γεωργάτος (ΑΕΚ, Ιανουάριος 2004).
2004-2005
Αντώνης Νικοπολίδης (Παναθηναϊκός), Γκαμπριέλ Σούρερ (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Μίλος Μάριτς (Ζέτα), Ιβάν Ρέζιτς (Χάϊντουκ Σπλίτ), Γιάννης Οκκάς (ΑΕΚ), Ριβάλντο (Παλμέϊρας), Γιοακίμ Αλεσάντρε Ντ'Ακόλ, Πέτρος Φιλιππάκος.
2005-2006
Έρβιν Λέμμενς (Εσπανιόλ), Μιχάλης Καψής (Μπορντό), Γιάγια Τουρέ (Μέταλουργκ Ντόνετσκ), Αρούνα Μπαμπανγκίντα (Μέταλουργκ Ντόνετσκ), Μιχάλης Κωνσταντίνου (Παναθηναϊκός), Ντάνι (Εσπανιόλ), Έρολ Μπουλούτ (Μόναχο 1860), Χάρης Παππάς (Απόλλων Καλαμαριάς), Τάσος Κυριάκος (Καλλιθέα), Ζόρα Χοβνανισιάν (Ιανουάριος 2006).
2006-2007
Τόμισλαβ Μπούτινα (Μπρίζ), Μίχαλ Ζεβλάκοβ (Άντερλεχτ), Αμπντεσλάμ Ουαντού (Ρεν), Μάρκο Νε (Μπέβερεν), Γιαχμίρ Χίκα (Ρόζενμποργκ), Φέλιξ Μπόρχα (Νασιονάλ Κίτο), Ντιντιέ Ντομί (Εσπανιόλ), Ζούλιο Σέζαρ (Τίγκρες), Γιαννούλης Φακίνος (Κορωνίδα Γαλατσίου), Βασίλης Τοροσίδης (SKODA Ξάνθη, Ιανουάριος 2007), Λεοζίνιο (Κορίνθιανς, Ιανουάριος 2007).
2007-2008
Βάντσε Σίκοφ (SKODA Ξάνθη), Παρασκευάς Άντζας (SKODA Ξάνθη), Ραούλ Μπράβο (Ρεάλ Μαδρίτης), Λουτσιάνο Γκαλέτι (Ατλέτικο Μαδρίτης), Κριστιάν Λεντέσμα (Σαν Λορέντζο), Ντάρκο Κοβάτσεβιτς (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Λομάνα Λούα Λούα (Πόρτσμουθ), Λεονέλ Νούνιεζ (Αρχεντίνος Τζούνιορς), Ροντρίγκο Αρτσούμπι (Λανούς), Κώστας Μήτρογλου (Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ), Ζολτ Λάτσκο (Φερεντσβάρος), Μιχάλης Σηφάκης (ΟΦΗ), Μίρνες Σίσιτς (Λεβαδειακός, Ιανουάριος 2008), Φερνάντο Μπελούτσι (Ρίβερ Πλέϊτ, Ιανουάριος 2008), Λεονάρντο (Πορτουγκέζα, Ιανουάριος 2008).
2008-2009
Γιώργος Γκαλίτσιος (Λάρισα), Γιάννης Παπαδόπουλος (Ηρακλής), Πάβελ Κόβατς (Απόλλων Καλαμαριάς), Όσκαρ Γκονζάλεθ (Ρεάλ Θαραγόθα), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Άρης), Ντουντού Σεαρένσε (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Ντιόγο (Πορτουγκέζα), Ματ Ναταρμπισάιρ (δανεικός από Μπλάκμπερν, Ιανουάριος 2009).
2009-10
Ούρκο Πάρντο (δαν. Ραπίντ Βουκουρεστίου), Ζαουάντ Ζαϊρί (ελ. Αστέρας Τρίπολης), Ματ Νταρμπισάιρ (Μπλάκμπερν), Όλοφ Μέλμπεργκ (Γιουβέντους), Έντσο Μαρέσκα (Σεβίλλη), Κριστιάν Ραούλ Λεντέσμα (επέστρεψε από Σαν Λορέντσο), Τρεζόρ Λομάνα Λούα Λούα (ελεύθερος, Ιανουάριος 2010), Χεσούς Ντάτολο (δανεικός από Νάπολι, Ιανουάριος 2010).
Τα κατορθώματα και οι Κούπες του Κόκκαλη
Ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει καταφέρει να συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Θρύλου, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά σε μπάσκετ, βόλει και πόλο. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ο διοικητικός ηγέτης του Θρύλου για ένα πολύ μεγάλο διάστημα είχε υπό την … κηδεμονία του όλα τα τμήματα του Ολυμπιακού, όπως φυσικά και τον Ερασιτέχνη.
Ο αποχωρών πρόεδρος θα χρειαστούν πολλά χρόνια, ώστε να ξεπεραστεί στη συνείδηση, τους τίτλους και τις τόσες χαρές, που έχει χαρίσει στους απανταχού φίλους του Ολυμπιακού.
Τα «ΘΡΥΛΙΚΑ ΝΕΑ» κάνουν μια αναδρομή στο τι έχει πανηγυρίσει ως πρόεδρος του Θρύλου ο Σωκράτης Κόκκαλης, συμβάλλοντας άλλες φορές αρκετά και άλλες λιγότερο, ώστε να έρθουν αναρίθμητα τρόπαια στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας κα να κοσμήσουν την πλούσια τροπαιοθήκη του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ αυτού συλλόγου!
Επί προεδρίας του ο μγαλύτερος αθλητικός οργανισμός της χώρας, είδε το Καραϊσκάκη να ξανακτίζεται από την αρχή (Μάϊος 2003 – Ιούνιος 20040 και να παραδίδεται για τις ανάγκες του ποδοσφαιρικού τουρνουά της Ολυμπιάδας του 2004. Επίσης, τεράστια παρακαταθήκη, αποτελεί η κατασκευή των υπεσύγχρονων εγκαταστάσεων του Ρέντη, οι οποίες δεν έχουν αν ζηλέψουν τίποτε από κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ
Ως πρόεδρος του ποδοσφαιρικού Θρύλου κατέκτησε 12 πρωταθλήματα (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009), 5 Κύπελλα (1999, 2005, 2006, 2008, 2009) και ένα Σούπερ Καπ (Οκτώβριος 2007).
Στο μπάσκετ ο Κόκκαλης, που ίδρυσε και εκεί τη δική του αυτοκρατορία πανηγύρισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα τη δεκαετία του 1990 (1993, 1994, 1995, 1996, 1997), δύο Κύπελλα 91994, 1997) και την Ευρωλίγκα της Ρώμης στις 24 Απριλίου του 1997
Στο βόλει ανδρών, όταν ήρθε ο Σωκράτης Κόκκαλης, το συγκερκιμένο τμήμα είχε ήδη μπει για τα καλά στις … ράγες των επιτυχιών,. Όμως, θα ήταν παράλειψη αν μην αναφερθούμε στο ρόλο που διαδραμάτισε στο δρόμο προς τα δύο συνεχόμενα Φάιναλ Φορ του Τσάμπιονς Λιγκ, που διοργάνωσε η πειραϊκή ομάδα στο ΣΕΦ (1992 και 1993). Το 1992 ο Θρύλος έφτασε μέχρι και τον τελικό της κορυφαίας διοργάνωσης, όταν και ηττήθηκε με 3-0 σετ από την πολύ μεγάλη – τότε – Ραβένα, που είχε στις τάξεις της παίκτες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Αμερικανοί Κίραλι και Τίμονς, ενώ τη επόμενη σεζόν κατετάγη τρίτος.
Ο Ολυμπιακός αποτελεί τη μοναδική ελληνική ομάδα, που έχει πανηγυρίσει την κατάκτηση δύο ευρωπαϊκών Κυπέλλων. Το 1996 σ’ ένα κατάμεστο ΣΕΦ ο Θρύλος νίκησε 3-2 την Μπάγερ Βούπερταλ και πανηγύρισε την κατάκτηση του τότε - Κυπέλλου Κυπελλούχων, ενώ το 2005 σήκωσε και δεύτερη ευρωπαϊκή Κούπα, πάλι στο ΣΕΦ, με νίκη 3-0 στον τελικό επί της Ολλανδικής Νεσελάντε, έχοντας στις τάξεις του τον μοναδικό Αργεντινό διαγώνιο Μάρκος Μιλίνκοβιτς
Έχει πανηγυρίσει κει σ’ αυτό το άθλημα 8 πρωταθλήματα
(1992, 1993, 1994, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003), ενώ τα δύο τελευταία των 2009 και 2010 πιστώνονται στον Γιάννη Συγγελίδη, που έχει αναλάβει την προεδρία του Ερασιτέχνη, αλλά και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδας (1992, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2001, 2009).
Στην δράση του Κόκκαλη προστίθεται και το γεγονός ότι μετέτρεψε τη ανδρική ομάδα Πόλο σε βασιλιά της πισίνας. Ενδειτικά αναφέρουμε ότι ο Θρύλος από το 1992 και μετά έχει γίνει ο αυτοκράτορας του πόλο, καθώς έχει πανηγυρίσει 14 πρωταθλήματα (1992, 1993, 1995, 1996, 1999 2000, 2001 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009) ΚΑΙ 13 Κυπέλλων (1992, 1993, 1997, 1998, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010).
Επίσης και σ’ αυτό το άθλημα (σ.σ. για τους Άνδρες μιλάμε) οι «ερυθρόλευκοι» μπορούν να καυχιόνται πώς αποτελούν την μοναδική ελληνική ομάδα, που έχει κατακτήσει δύο ευρωπαϊκά τρόπαια.
Στις 25 Μαϊου 2002 θριάμβευσε με 9-7 της Χόνβεντ επί ουγγρικού εδάφοςυ κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο Θρύλος πανηγυρίζει το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, όταν κέρδισε και πάλι επί ουγγρικού εδάφους την ισχυρή Βάσας με 8-6.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης γεννήθηκε στις 27 Μαϊου του 1939 στην Αθήνα. Ο μακροβιότερος πρόεδρος της ιστορίας του Ολυμπιακού επί επαγγελματικού πρωταθλήματος, αναμορφωτής της ομάδας μπάσκετ και ποδοσφαίρου και ένας εκ των μεγαλύτερων (και πλουσιότερων) επιχειρηματιών παγκοσμίως. Το βιογραφικό του όπως είναι αναρτημένο στο επίσημο site της ΠΑΕ Ολυμπιακός είναι πραγματικά εντυπωσιακό :
Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Φυσική και στην Ηλεκτρονική από το Πανεπιστήμιο Ηumboldt του Βερολίνου το 1963. Μιλάει εκτός των Ελληνικών άλλες 6 γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Ρουμανικά, Ιταλικά και Γαλλικά). Είναι ο ιδρυτής, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου INTRACOM HOLDINGS, του μεγαλύτερου ομίλου τεχνολογίας (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική, κατασκευές, ηλεκτρονικά αμυντικά συστήματα) στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ως όμιλος, η INTRACOM HOLDINGS απασχολεί 5.700 εργαζόμενους, δραστηριοποιείται εξαγωγικά σε 60 χώρες και διατηρεί θυγατρικές σε 20 χώρες. Επίσης είναι ο ιδρυτής και Πρόεδρος της INTRALOT Α.Ε., μιας από τις τρεις παγκοσμίως μεγαλύτερες εταιρίες ανάπτυξης και παροχής ολοκληρωμένων συστημάτων τυχερών παιχνιδιών, που απασχολεί 4,000 εργαζομένους εκ των οποίων 3,400 εκτός Ελλάδος.
Το 1997 ανακηρύχθηκε John Harvard Fellow μετά την ίδρυση του Προγράμματος Κόκκαλη στο Kennedy School of Government, στο Πανεπιστήμιο του Harvard (ΗΠΑ). Μέχρι σήμερα, το Πρόγραμμα Κόκκαλη έχει καλύψει τα έξοδα περίπου 40 μεταπτυχιακών υποτρόφων για σπουδές Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Harvard και πάνω από 200 υποτροφίες για προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Το 1998, προς τιμή της μνήμης του πατέρα του, Πέτρου Κόκκαλη (διεθνώς αναγνωρισμένου Καθηγητή Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), ίδρυσε το Ίδρυμα Κόκκαλη, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα την Αθήνα. Στόχος του Ιδρύματος είναι η διάδοση της γνώσης και η προώθηση έρευνας, η ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και η υποστήριξη της συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, μέσω χρηματοδότησης εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών, καθώς και χορηγιών σε ερευνητικά κέντρα και νοσοκομεία.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι Πρόεδρος Δ.Σ. του Athens Information Technology (ΑΙΤ), ενός εκπαιδευτικού και ερευνητικού κέντρου που ιδρύθηκε το 2002. Το ΑΙΤ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές επνδύσεις στην Ελλάδα στους τομείς της έρευνας και της εκπαίδευσης. Έχει αποκλειστική πανευρωπαϊκή συνεργασία με το κορυφαίο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ Carnegie Mellon, καθώς και συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Harvard και με το Ίδρυμα Κόκκαλη σε θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης. Μέχρι σήμερα, το ΑΙΤ έχει χορηγήσει περισσότερες από 250 υποτροφίες σε αριστούχους φοιτητές από 21 χώρες.
Η εμπλοκή του με τα κοινά του Ολυμπιακού
Ο Σωκράτης Κόκκαλης ήταν "άρρωστος Ολυμπιακός" κατά το κοινώς λεγόμενον και ήταν "μπλεγμένος" στα διοικητικά του Ολυμπιακού επί εποχής Γουλανδρή ακόμη. Παρακολουθούσε πάντοτε τον Ολυμπιακό από κοντά, είδε την εποχή Νταϊφά αλλά και την εποχή Κοσκωτά. Το μπλεγμένο ιδιοκτησιακό καθεστώς με το διορισμό - στην ουσία - του Αργύρη Σαλιαρέλη αλλά και τις αλλεπάλληλες ανεπιτυχείς προσπάθειες ομίλου εφοπλιστών (με "μπροστάρη" τον Νταϊφά) για την ανάκτηση της διοίκησης, αποτέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα για τον ίδιο ώστε να "μπεί" στην ΠΑΕ. Ήταν και το "φέσι" που είχε φορέσει στην ομάδα ο Κοσκωτάς που έκαναν τη θηλειά των χρεών ανασταλτικό παράγοντα για κάθε επίδοξο νέο ιδιοκτήτη.
Το καλοκαίρι του 1991 ο Κόκκαλης αποφασίζει να αναμιχθεί με το τμήμα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Του Ολυμπιακού του Παπαστράτειου, με τους λίγους αλλά καλούς και πιστούς οπαδούς, του Ολυμπιακού που μπορούσε να συντρίψει π.χ. τον Παναθηναϊκό, αλλά να χάσει με 20 πόντους απ'το Σπόρτινγκ. Παντελώς ανυπόληπτη ήταν η ομάδα τότε, σε μια εποχή που οι ομάδες της Θεσσαλονίκης (Άρης - κυρίως- και ΠΑΟΚ) "σάρωναν" σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η σεζόν ήταν προγραμματισμένη να ξεκινούσε με προπονητή τον... Σπύρο Φώσκολο (τον θυμάται κανείς;), γιό του γνωστού σκηνοθέτη / σεναριογράφου Νίκου Φώσκολου και τον Ολυμπιακό να προσδοκά σε άλλη μια μέτρια σεζόν, με στόχο το πλασάρισμα στην πρώτη οκτάδα. Ο Κόκκαλης έρχεται και φέρνει μαζί του σαρωτικές αλλαγές σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο : Φέρνει τον πολυνίκη προπονητή του Άρη, Γιάννη Ιωαννίδη, όπως επίσης και τον μεγάλο Γιουγκοσλάβο άσο Ζάρκο Πάσπαλι από τον μαγικό κόσμο του ΝΑ και τους Σαν Αντόνιο Σπερς, η αναγέννηση του Ολυμπιακού αρχίζει και η συνέχεια γνωστή. Ας επιστρέψουμε στα του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού τώρα...
Το «μπάσιμο» στην ΠΑΕ
Το 1992 οι προσπάθειες του Σταύρου Νταϊφά να βγάλει τον αγαπημένο του Ολυμπιακό απ' το αδιέξοδο στέφονται με επιτυχία. Ο Νταϊφάς σε ανύποπτο χρόνο είχε πει πως αισθανόταν τύψεις που ο Ολυμπιακός πέρασε απ'τα χέρια του στα χέρια του Κοσκωτά και πως ήταν χρέος του να επανορθώσει. Ως επικεφαλής ομίλου επιχειρηματιών, συνεπικουρούμενος του Σωκράτη Κόκκαλη, παίρνουν στα χέρια τους τον έλεγχο της ΠΑΕ με στόχο την εξυγίανση της ομάδας και την επιστροφή στους τίτλους : Το Μάρτιο του 1992 το πρωτοδικείο Πειραιά ορίζει διοικητικό συμβούλιο στην ΠΑΕ Ολυμπιακός με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά ενώ ο Σωκράτης Κόκκαλης συμμετείχε σε αυτό ως μέλος του Δ.Σ.
Με τον νόμο 2021 του 1992 ρυθμίζονται τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό από τη "λαίλαπα" Κοσκωτά. Η σεζόν εκείνη θα κλείσει με ένα κύπελλο Ελλάδας (σε διπλό τελικό, 1-1 και 2-0 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ). Ένα χρόνο αργότερα (15/03/1993), ο Νταϊφάς αποχωρεί, σίγουρος πλέον οτι αφήνει τον Ολυμπιακό στα κατάλληλα χέρια αυτή τη φορά και ο Σωκράτης Κόκκαλης αναλαμβάνει επισήμως πρόεδρος του Ολυμπιακού, έχοντας παράλληλα και την προεδρία του μπασκετικού τμήματος.
Οι μεταγραφές του Κόκκαλη
Ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει φέρει στον Ολυμπιακό είτε ως δανεικούς είτε με κανονική μεταγραφή κάτι λιγότερο από 200 ποδοσφαιρστές! Αυτό μεταφράζεται πως σε 15 χρόνια προεδρίας, ο Κόκκαλης φέρνει κάθε σεζόν κατά μέσο όρο 8 παίκτες. Το θέμα δεν είναι … αριθμητικό, αλλά ποιοτικό. Καταρχάς, θα σταθούμε στο … παιδομάζωμα, που έκανε από την Ελλάδα τα καλοκαίρια του 1996 και 1997, όταν ο διοικητικός ηγέτης του Θρύλου έφερε στο Λιμάνι, την αφρόκρεμα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στοιχείο, που συνέβαλε καταλυτικά στην δημιουργία μιας αυτοκρατορίας, που σημαδεύτηκε από την κατάκτηση 12 πρωταθλημάτων, 5 Κυπέλλου και ενός Σούπερ Καπ τα τελευταία 14 χρόνια!
Παίκτες της ποιότητας και του διαμετρήματος του αρχηγού Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και του Στέλιου Γιαννακόουλου, που αποκτήθηκαν «πακέτο» από τον Πανηλειακό, του Ανδρέα Νινιάδη από τον Εθνικό, την ίδια χρονιά,
του Γρηγόρη Γεωργάτου, που είχε αποκτηθεί τον Γενάρη του 1996 από την Παναχαϊκή, του Γιώργου Ανατολάκη τον Γενάρη του 1997 από τον Ηρακλή, του Σίνισα Γκόγκιτς, τον ίδιο μήνα από την Ανόρθωση, του Πίτερ Οφορίκουε από την Καλαμάτα το 1997, όπως και του Δημήτρη Μαυρογενίδη από τον Άρη το ίδιο καλοκαίρι, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο συνδύαζε τον ποδοσφαιρικό τσαμπουκά και το μοντέρνο ποδόσφαιρο. Ένα μείγμα, που έμελλε να εδραιώσει τον Θρύλο για πολλά χρόνια στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και να μεγαλώσει νέες γενιές πιστών οπαδών της πειραϊκή ομάδας.
Η φιλοσοφία, που διακατείχε τους «ερυθρόλευκους» από το καλοκαίρι του 1996, οδήγησε τον Ολυμπιακό στην κορυφαία διάκριση την περίοδο 1998-99, όταν ο Θρύλος παίζοντας διαστημικό ποδόσφαιρο υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς «πατάει ταβάνι»! Ο Ολυμπιακός πανηγυρίζει τη πρόκριση στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αφήνοντας εκτός νυμφώνος ομάδες όπως οι Άγιαξ, Πόρτο και Κροάσια, ενώ διεκδίκησε επάξια ακόμη και την πρόκρισή του στα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, αφού αποκλείστηκε μ’ εκείνο το… στοιχειωμένο γκολ του αρχηγού της Γιουβέντους Αντόνιο Κόντε στο 85’, με το οποίο η «Γηραιά Κυρία» ισοφάρισε το γκολ του Σίνισα Γκόγκιτς από το 12’ και έκλεψε το εισιτήριο της πρόκρισης, χάρη στο υπέρ της 2-1 του πρώτου αγώνα του «Ντέλε Άλπι». Επίσης, κατακτά εκείνη την περίοδο το νταμπλ, ισοπεδώνοντας στον τελικό Κυπέλλου της 5ης Μαϊου 1999 τον Παναθηναϊκό με 2-0 (54’ Μαυρογενίδης, 90’ Οφορίκουε οι σκόρερς), με τον Θρύλο ν’ αγωνίζεται από το 33’ με παίκτη λιγότερο, λόγω αυστηρής αποβολής του Γιώργου Αμανατίδη
Οι στιγμές μαγείας με Τζιοβάνι, Καρεμπέ, Ριβάλντο
Το καλοκαίρι του 1999 ο Σωκράτη Κόκκαλης αποφασίζει να ψηλώσει ακόμη περισσότερο τον πήχη των φιλοδοξιών. Φέρνει στις 8 Ιουλίου στο Λιμάνι τον αξεπέραστο Τζιοβάνι Σίλβα Ντε Ολιβέιρα από την Μπαρτσελόνα, αντί των 3 δισεκατομμυρίων, εκτοξεύοντας στα ύψη τον ενθουσιασμό των φίλων του Ολυμπιακού, για να ακολουθήσει πέντε ημέρες αργότερα η μεταγραφή του Ζλάτκο Ζάχοβιτς από την Πόρτο. Με τη διαφορά όμως, ότι ο Σλοβένος μέσος δεν μπόρεσε να δώσει το κάτι παραπάνω και να δικαιολογήσει τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την μεταγραφή του (4 δισεκατομμύρια) , λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του. Μάλιστα, ο Ζάχοβιτς γίνεται η αιτία του «διαζυγίου» με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, σε μία πολύ ταραχώδη χρονιά, η οποία θα συνοδευτεί από τρεις αλλαγές προπονητών (Μπάγεβιτς, Μπιγκόν, Μαντζουράκης), αλλά τελικά θα … σωθεί με την κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου πρωταθλήματος!
Η μεταγραφή Γεωργάτου στην Ίντερ
Θα ήταν παράλειψη να μη αναφερθούμε στην πώληση του Γρηγόρη Γεωργάτου στη Ίντερ !!! Ο «τρελός – φαλακρός» στις 11 Αυγούστου του 1999, ανήμερα της ολικής έκλειψης ηλίου (!!!) θα … τρελάνει τη ποδοσφαιρική Ευρώπη με την μεταγραφή του στους «νερατζούρι» του Μαρσέλο Λίπι , αντί του ποσού των 2,5 εκ. ευρώ!
Το καλοκαίρι του 2001 στον πάγκο της ομάδας βρίσκεται ο Τάκης Λεμονής. Ο 41άχρονος τότε – προπονητής σε μία από τις προγραμματισμένες συναντήσεις του με τον Σωκράτη Κόκκαλη, που αφορούσε τον μεταγραφικό σχεδιασμό προτείνει στον πρόεδρο να του φέρει ένα παίκτη, που θα μοιάζει στα χαρακτηριστικά του Κριστιάν Καρεμπέ για τον νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο … αθεόφοβος ο Κόκκαλης τι κάνει; Μέσα σε χρόνο …dt βρίσκει δίοδο επικοινωνίας με τον πρωταθλητή Ευρώπης και Κόσμου με τη Εθνική Γαλλίας το 1998 και 2000 αντίστοιχα και τον αποκτά από την Μίντλεσμπρο, φέρνοντάς τον στο Λιμάνι.
Η έλευση του Καρεμπέ άλλαξε το … προφίλ της πειραϊκής ομάδας, αφού
έφερε στα αποδυτήρια την … αύρα του κορυφαίου παίκτη, με τη έντονη προσωπικότητα και ις παραστάσεις από τα δύο Τσάμπιονς Λιγκ, που κατέκτησε το 1998 και το 2000 με τα χρώματα της Ρεάλ Μαδρίτης…
Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα γνωρίζετε…
Για να φτάσουμε στην κορυφαία μεταγραφική στιγμή του αποχωρήσαντος προέδρου. Αυτή δεν είναι άλλη από την άφιξη του παγκόσμιου Ριβάλντο. Ο Βίτορ Μπόρμπα Φερέιρα Ριβάλντο,(σ.σ όπως είναι το πλήρες όνομα του Παγκόσμιου πρωταθλητή με την Βραζιλία το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νοτίου Κορέας), στις 20 Ιουλίου του 2004 παίρνει την απόφαση να πει το «ναι» στην πρόταση, που του κατέθεσε ο Σωκράτης Κόκκαλης, με την … απαραίτητη συνδρομή του Τζιοβάνι, ο οποίος τον πίεζε να έρθει στο Λιμάνι
Αν και στα .. πατημένα του 32 χρόνια ο Βραζιλιάνος «μάγος» δεν άργησε να γίνει το … σημείο αναφοράς των χιλιάδων πιστών του Θρύλου και να ταυτιστεί μαζί τους για τα τρία χρόνια, που αγωνίστηκε με τα «ερυθρόλευκα».
Ο Ριβάλντο, σ’ αυτά τα τρία χρόνια συνέβαλε τα μέγιστα για την κατάκτης των δύο συνεχόμενων νταμπλ (2005, 2006) και του πρωταθλήματος του 2006-07, ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο ήρθε το … διαζύγιό του με τον Ολυμπιακό δίχασε για ένα διάστημα τον κόσμο και τα .. αποδυτήρια του Θρύλου...
Αναλυτικά οι μεταγραφικές κινήσεις του Ολυμπιακού από τη σεζόν 1992-1993 μέχρι και τη φετινή σεζόν :
1992-1993
Μιχάλης Κούσουλας (Παναιτωλικός), Ντανιέλ Μπατίστα (ΑΕΚ), Γιώργος Μίρτσος (Παναχαϊκή), Γιώργος Μητσιμπόνας (ΠΑΟΚ), Στιβ Ρεφενές (Σίδνεϊ), Κρις Καλατζής (Παναθηναϊκός, Ιανουάριος 1993).
1993-1994
Φότι Στρακόσα (ΠΑΣ Γιάννινα), Γιώργος Αμανατίδης (Απόλλων Καλαμαριάς), Βασίλης Ιωαννίδης (Απόλλων Καλαμαριάς), Τάκης Γκώνιας (Λεβαδειακός), Νίκος Αναστόπουλος (Ιωνικός Νικαίας), Βασίλης Μουρατίδης (Δόξα Δράμας), Μπέντ Κρίστενσεν (Σάλκε), Φαμπιάν Εστάϊ (Ουνιβερσιτάτε Τσίλε, Ιανουάριος 1994).
1994-1995
Κυριάκος Τοχούρογλου (Δόξα Δράμας), Νίκος Νταμπίζας (Πόντιοι Βέροιας), Γρηγόρης Τρούπκος (Νάουσα), Πέτρος Μαρινάκης (ΟΦΗ), Αλέξης Αλεξανδρής (ΑΕΚ), Ίλια Ίβιτς (Ερυθρός Αστέρας), Ρασίντ Γιεκινί (Βιτόρια Σετούμπαλ), Ηλίας Σαπάνης (Νάουσα, Ιανουάριος 1995), Πέτρος Πασσαλής (Εδεσσαϊκός, Ιανουάριος 1995).
1995-1996
Γιώργος Σκαρτάδος (Ηρακλής), Θεόφιλος Καρασσαβίδης (Απόλλων Αθηνών), Αντρέϊ Γιουσκόβιακ (Σπόρτινγκ Λισσαβώνας), Εμίλ Κρεμενλίεφ (Λέφσκι, Ιανουάριος 1996), Γρηγόρης Γεωργάτος (Παναχαϊκή, Ιανουάριος 1996).
1996-1997
Στέλιος Γιαννακόπουλος (Πανηλειακός), Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (Πανηλειακός), Μίρσα Βαρεσάνοβιτς (Φόρβετς Στάγιερ), Ανδρέας Νινιάδης (Εθνικός), Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς (ΑΕΚ), Αλέκος Κακλαμάνος (Ιάλυσος), Στέλιος Σφακιανάκης (Καβάλα, Ιανουάριος 1997), Σίνισα Γκόγκιτς (Ανόρθωσις, Ιανουάριος 1997), Γιώργος Ανατολάκης (Ηρακλής, Ιανουάριος 1997).
1997-1998
Μπόζινταρ Μπάντοβιτς (Πανηλειακός), Ηλίας Πουρσανίδης (ΟΦΗ), Κώστας Καρτερουλιώτης, Δημήτρης Μαυρογενίδης (Άρης), Τάσος Μητρόπουλος (Βέροια), Πίτερ Οφορίκουε (Καλαμάτα).
1998-1999
Κόφι Αμπονσά (Γκαπόα Ρίντερς), Παρασκευάς Άντζας (SKODA Ξάνθη), Φέλιξ Αμποάγκουε (Αλ Αχλί), Λουτσιάνο (SKODA Ξάνθη), Σάββας Πουρσαϊτίδης (Βέροια, Ιανουάριος 1999).
1999-2000
Τζιοβάνι (Μπαρτσελόνα), Ζλάτκο Ζάχοβιτς (Πόρτο), Θανάσης Κωστούλας (SKODA Ξάνθη), Λάμπρος Χούτος (Ρόμα, Ιανουάριος 2000).
2000-2001
Άγγελος Γεωργίου (Πανηλειακός), Μιχάλης Σηφάκης (Φωστήρας), Νέρι Καστίγιο (Ντανούμπιο), Γρηγόρης Γεωργάτος (Ίντερ), Χρήστος Κόντης (Πανιώνιος), Χρήστος Πατσατζόγλου (SKODA Ξάνθη), Χοσέ Μοεντίμ Ζε Ελίας (Μπολόνια), Παρ Ζέτερμπεργκ (Άντερλεχτ), Γκαμπριέλ Άλβεζ (Νασιονάλ Μοντεβιδέο).
2001-2002
Χόρχε Μπερμούδες (Μπόκα Τζούνιορς), Στέλιος Βενετίδης (ΠΑΟΚ), Κριστιάν Καρεμπέ (Μίντλεσμπρο), Ζίζι Ρόμπερτς (Πανιώνιος).
2002-2003
Φάνης Κατεργιαννάκης (Άρης), Ευθύμης Κουλουχέρης (Προοδευτική), Τζόνι Νόβακ (Ουντερχάχινγκ), Εντού Ντρασένα (Γκουαρανί).
2003-2004
Γιουράϊ Μπούτσεκ (SKODA Ξάνθη), Σπύρος Βάλλας (SKODA Ξάνθη), Παντελής Καφές (ΠΑΟΚ), Γιώργος Χ. Γεωργιάδης (ΠΑΟΚ), Ιεροκλής Στολτίδης (Ηρακλής), Τάκης Γκώνιας (Ηρακλής), Μάρτσιν Κούζμπα (Βίσλα Κρακοβίας), Τάσος Πάντος (Προοδευτική), Αλέκος Τάτσης (Προοδευτική), Γιάννης Ταραλίδης (Πανηλειακός, Ιανουάριος 2004), Γρηγόρης Γεωργάτος (ΑΕΚ, Ιανουάριος 2004).
2004-2005
Αντώνης Νικοπολίδης (Παναθηναϊκός), Γκαμπριέλ Σούρερ (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Μίλος Μάριτς (Ζέτα), Ιβάν Ρέζιτς (Χάϊντουκ Σπλίτ), Γιάννης Οκκάς (ΑΕΚ), Ριβάλντο (Παλμέϊρας), Γιοακίμ Αλεσάντρε Ντ'Ακόλ, Πέτρος Φιλιππάκος.
2005-2006
Έρβιν Λέμμενς (Εσπανιόλ), Μιχάλης Καψής (Μπορντό), Γιάγια Τουρέ (Μέταλουργκ Ντόνετσκ), Αρούνα Μπαμπανγκίντα (Μέταλουργκ Ντόνετσκ), Μιχάλης Κωνσταντίνου (Παναθηναϊκός), Ντάνι (Εσπανιόλ), Έρολ Μπουλούτ (Μόναχο 1860), Χάρης Παππάς (Απόλλων Καλαμαριάς), Τάσος Κυριάκος (Καλλιθέα), Ζόρα Χοβνανισιάν (Ιανουάριος 2006).
2006-2007
Τόμισλαβ Μπούτινα (Μπρίζ), Μίχαλ Ζεβλάκοβ (Άντερλεχτ), Αμπντεσλάμ Ουαντού (Ρεν), Μάρκο Νε (Μπέβερεν), Γιαχμίρ Χίκα (Ρόζενμποργκ), Φέλιξ Μπόρχα (Νασιονάλ Κίτο), Ντιντιέ Ντομί (Εσπανιόλ), Ζούλιο Σέζαρ (Τίγκρες), Γιαννούλης Φακίνος (Κορωνίδα Γαλατσίου), Βασίλης Τοροσίδης (SKODA Ξάνθη, Ιανουάριος 2007), Λεοζίνιο (Κορίνθιανς, Ιανουάριος 2007).
2007-2008
Βάντσε Σίκοφ (SKODA Ξάνθη), Παρασκευάς Άντζας (SKODA Ξάνθη), Ραούλ Μπράβο (Ρεάλ Μαδρίτης), Λουτσιάνο Γκαλέτι (Ατλέτικο Μαδρίτης), Κριστιάν Λεντέσμα (Σαν Λορέντζο), Ντάρκο Κοβάτσεβιτς (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Λομάνα Λούα Λούα (Πόρτσμουθ), Λεονέλ Νούνιεζ (Αρχεντίνος Τζούνιορς), Ροντρίγκο Αρτσούμπι (Λανούς), Κώστας Μήτρογλου (Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ), Ζολτ Λάτσκο (Φερεντσβάρος), Μιχάλης Σηφάκης (ΟΦΗ), Μίρνες Σίσιτς (Λεβαδειακός, Ιανουάριος 2008), Φερνάντο Μπελούτσι (Ρίβερ Πλέϊτ, Ιανουάριος 2008), Λεονάρντο (Πορτουγκέζα, Ιανουάριος 2008).
2008-2009
Γιώργος Γκαλίτσιος (Λάρισα), Γιάννης Παπαδόπουλος (Ηρακλής), Πάβελ Κόβατς (Απόλλων Καλαμαριάς), Όσκαρ Γκονζάλεθ (Ρεάλ Θαραγόθα), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Άρης), Ντουντού Σεαρένσε (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Ντιόγο (Πορτουγκέζα), Ματ Ναταρμπισάιρ (δανεικός από Μπλάκμπερν, Ιανουάριος 2009).
2009-10
Ούρκο Πάρντο (δαν. Ραπίντ Βουκουρεστίου), Ζαουάντ Ζαϊρί (ελ. Αστέρας Τρίπολης), Ματ Νταρμπισάιρ (Μπλάκμπερν), Όλοφ Μέλμπεργκ (Γιουβέντους), Έντσο Μαρέσκα (Σεβίλλη), Κριστιάν Ραούλ Λεντέσμα (επέστρεψε από Σαν Λορέντσο), Τρεζόρ Λομάνα Λούα Λούα (ελεύθερος, Ιανουάριος 2010), Χεσούς Ντάτολο (δανεικός από Νάπολι, Ιανουάριος 2010).
Τα κατορθώματα και οι Κούπες του Κόκκαλη
Ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει καταφέρει να συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Θρύλου, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά σε μπάσκετ, βόλει και πόλο. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ο διοικητικός ηγέτης του Θρύλου για ένα πολύ μεγάλο διάστημα είχε υπό την … κηδεμονία του όλα τα τμήματα του Ολυμπιακού, όπως φυσικά και τον Ερασιτέχνη.
Ο αποχωρών πρόεδρος θα χρειαστούν πολλά χρόνια, ώστε να ξεπεραστεί στη συνείδηση, τους τίτλους και τις τόσες χαρές, που έχει χαρίσει στους απανταχού φίλους του Ολυμπιακού.
Τα «ΘΡΥΛΙΚΑ ΝΕΑ» κάνουν μια αναδρομή στο τι έχει πανηγυρίσει ως πρόεδρος του Θρύλου ο Σωκράτης Κόκκαλης, συμβάλλοντας άλλες φορές αρκετά και άλλες λιγότερο, ώστε να έρθουν αναρίθμητα τρόπαια στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας κα να κοσμήσουν την πλούσια τροπαιοθήκη του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ αυτού συλλόγου!
Επί προεδρίας του ο μγαλύτερος αθλητικός οργανισμός της χώρας, είδε το Καραϊσκάκη να ξανακτίζεται από την αρχή (Μάϊος 2003 – Ιούνιος 20040 και να παραδίδεται για τις ανάγκες του ποδοσφαιρικού τουρνουά της Ολυμπιάδας του 2004. Επίσης, τεράστια παρακαταθήκη, αποτελεί η κατασκευή των υπεσύγχρονων εγκαταστάσεων του Ρέντη, οι οποίες δεν έχουν αν ζηλέψουν τίποτε από κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ
Ως πρόεδρος του ποδοσφαιρικού Θρύλου κατέκτησε 12 πρωταθλήματα (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009), 5 Κύπελλα (1999, 2005, 2006, 2008, 2009) και ένα Σούπερ Καπ (Οκτώβριος 2007).
Στο μπάσκετ ο Κόκκαλης, που ίδρυσε και εκεί τη δική του αυτοκρατορία πανηγύρισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα τη δεκαετία του 1990 (1993, 1994, 1995, 1996, 1997), δύο Κύπελλα 91994, 1997) και την Ευρωλίγκα της Ρώμης στις 24 Απριλίου του 1997
Στο βόλει ανδρών, όταν ήρθε ο Σωκράτης Κόκκαλης, το συγκερκιμένο τμήμα είχε ήδη μπει για τα καλά στις … ράγες των επιτυχιών,. Όμως, θα ήταν παράλειψη αν μην αναφερθούμε στο ρόλο που διαδραμάτισε στο δρόμο προς τα δύο συνεχόμενα Φάιναλ Φορ του Τσάμπιονς Λιγκ, που διοργάνωσε η πειραϊκή ομάδα στο ΣΕΦ (1992 και 1993). Το 1992 ο Θρύλος έφτασε μέχρι και τον τελικό της κορυφαίας διοργάνωσης, όταν και ηττήθηκε με 3-0 σετ από την πολύ μεγάλη – τότε – Ραβένα, που είχε στις τάξεις της παίκτες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Αμερικανοί Κίραλι και Τίμονς, ενώ τη επόμενη σεζόν κατετάγη τρίτος.
Ο Ολυμπιακός αποτελεί τη μοναδική ελληνική ομάδα, που έχει πανηγυρίσει την κατάκτηση δύο ευρωπαϊκών Κυπέλλων. Το 1996 σ’ ένα κατάμεστο ΣΕΦ ο Θρύλος νίκησε 3-2 την Μπάγερ Βούπερταλ και πανηγύρισε την κατάκτηση του τότε - Κυπέλλου Κυπελλούχων, ενώ το 2005 σήκωσε και δεύτερη ευρωπαϊκή Κούπα, πάλι στο ΣΕΦ, με νίκη 3-0 στον τελικό επί της Ολλανδικής Νεσελάντε, έχοντας στις τάξεις του τον μοναδικό Αργεντινό διαγώνιο Μάρκος Μιλίνκοβιτς
Έχει πανηγυρίσει κει σ’ αυτό το άθλημα 8 πρωταθλήματα
(1992, 1993, 1994, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003), ενώ τα δύο τελευταία των 2009 και 2010 πιστώνονται στον Γιάννη Συγγελίδη, που έχει αναλάβει την προεδρία του Ερασιτέχνη, αλλά και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδας (1992, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2001, 2009).
Στην δράση του Κόκκαλη προστίθεται και το γεγονός ότι μετέτρεψε τη ανδρική ομάδα Πόλο σε βασιλιά της πισίνας. Ενδειτικά αναφέρουμε ότι ο Θρύλος από το 1992 και μετά έχει γίνει ο αυτοκράτορας του πόλο, καθώς έχει πανηγυρίσει 14 πρωταθλήματα (1992, 1993, 1995, 1996, 1999 2000, 2001 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009) ΚΑΙ 13 Κυπέλλων (1992, 1993, 1997, 1998, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010).
Επίσης και σ’ αυτό το άθλημα (σ.σ. για τους Άνδρες μιλάμε) οι «ερυθρόλευκοι» μπορούν να καυχιόνται πώς αποτελούν την μοναδική ελληνική ομάδα, που έχει κατακτήσει δύο ευρωπαϊκά τρόπαια.
Στις 25 Μαϊου 2002 θριάμβευσε με 9-7 της Χόνβεντ επί ουγγρικού εδάφοςυ κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο Θρύλος πανηγυρίζει το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, όταν κέρδισε και πάλι επί ουγγρικού εδάφους την ισχυρή Βάσας με 8-6.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου